Tadzjikistan: onterecht onbekend
In 2026 organiseren we een nieuwe groepsreis in Tadzjikistan. Dit bergachtige Centraal-Aziatische land is nog niet erg bekend bij westerse toeristen. En onbekend is dikwijls onbemind. Laat dat nu juist zijn waar begeleider Dirk Mutsaerts verandering in wil brengen. In dit artikel vertelt hij je waarom de trekking in Tadzjikistan een topreis is voor avontuurlijke wandelaars en bergliefhebbers.
De natuur blaast je omver
Het cultureel erfgoed van Tadzjikistan met zijn Perzische, zoroastrische, islamitische en Sovjet-invloeden is zeer rijk en boeiend. Maar voor Dirk is het vooral de overweldigende, ongerepte natuur die alles domineert. "De woeste natuurpracht is wat mij zo aanspreekt in Tadzjikistan. Ik ben er nu twee keer geweest, maar je geraakt er nooit op uitgekeken."
Tadzjikistan is een van de hoogstgelegen landen ter wereld. De helft van het land ligt op meer dan 3000 meter hoogte, met pieken van meer dan 7000 meter. Enkel Nepal en Bhutan liggen een kleine 100 meter hoger. Tussen al die bergreuzen voel je je klein op de beste manier mogelijk.

Het overdonderende effect van de natuur merk je pas echt tijdens de 11-daagse trekking in het Fann-gebergte in het noordwesten van het land. "Het Fann-gebergte is misschien wat minder extreem dan het grotere, hogere en meer afgelegen Pamir-gebergte in het oosten, maar juist doordat het compacter is, kan je het ten volle beleven. Je staat dichter op het landschap en in één trektocht kan je een groot aantal meren en bergtoppen van 5000+ meter zien. Het Fann-gebergte staat bekend om zijn veertigtal adembenemend mooie blauwgroene meren. Een ander typisch zicht zijn de jeneverbesbomen, zeker in de lager gelegen gebieden langs rivieren.
Het prachtige meer van Alexander De Grote en nog veel meer meren
We starten onze trekking aan het grootste meer: Iskanderkul op 2195 meter hoogte. We verblijven hier een extra dagje om rustig aan de hoogte te wennen en al een verkennende wandeling te maken in de buurt. Er zijn ergere plekken om te vertoeven. Het turquoise water van dit meer contrasteert mooi met de omliggende rode rotsen. Doordat Iskanderkul relatief dicht bij de hoofdstad ligt, is het bovendien een geliefd weekenduitstapje bij Tadzjieken die even aan de stedelijke drukte willen ontsnappen. Het meer is vernoemd naar Alexander De Grote (Iskander=Alexander, kul=meer).
Wat heeft de beroemde en beruchte legeraanvoerder te maken met dit meer? Daar bestaan meerdere verhalen over. Zo wordt er verteld dat Alexander De Grote onderweg naar India een opstandig bergdorp liet overstromen en zo het meer creëerde. Een ander verhaal luidt dat Alexander en zijn geliefde paard Bucephalus aan het rusten waren aan het meer, toen ze werden aangevallen. Alexander overleefde de aanval, maar Bucephalus niet. Kapot van verdriet zou Alexander nog dagen tevergeefs gezocht hebben naar het lichaam. Tijdens een volle maan zou je de geest van Bucephalus nog aan de oevers kunnen zien grazen. En als je als single vrouw het paard zou zien, zou dat betekenen dat je binnenkort zal trouwen.
Na Iskanderkul volgen er nog talloze andere prachtige meren. Alleen al in de Haft Kul-vallei zien we zeven langgerekte meren liggen op verschillende hoogtes. Geregeld zullen we ook onze tenten opslaan aan de oevers van een meer.
Je reist ver weg van het massatoerisme

In het Fann-gebergte kan je soms dagen trekken zonder een andere toerist tegen te komen. En zelfs al kruis je andere avonturiers, echt druk zal het nooit worden. "In het Fann-gebergte zijn er geen kabelbanen, geen attracties, alleen stilte, wind, water en je eigen ademhaling." De reis is een ruwe, pure natuurervaring.
“Het is geen gemakkelijke of luxe reis, maar precies dat maakt haar zo aantrekkelijk
- Dirk Mutsaerts
Je ontmoet een uitermate gastvrije bevolking
“Tijdens mijn eerste trekking in Tadzjikistan kwamen we een tentenkamp tegen met een jong koppel en hun kinderen. Ze waren allemaal ontzettend vriendelijk. We kregen meteen thee en kefir aangeboden. Dit kleine gebaar liet meteen zien hoe hartelijk en gastvrij de lokale bevolking is, ook in de meest afgelegen uithoeken. Zo’n moment blijft je bij en maakt het contact met Tadzjieken onvergetelijk.
- Dirk Mutsaerts

Tijdens de trekking hebben we nauw contact met onze lokale gids, ezeldrijvers, kok en de gastvrouwen- en heren van de homestays. Het Fann-gebergte is dunbevolkt. Af en toe ontmoeten we herders die met hun gezin in tenten of eenvoudige kampen leven. Hun bestaan is sober, hun gastvrijheid groot. Wees niet verbaasd als je ze naar binnen roepen om een kopje thee te komen drinken of ze je iets aanbieden om te eten.
Je bezoekt Samarkand: parel aan de Zijderoute
Om geopolitieke redenen behoort Samarkand nu tot buurland Oezbekistan, maar eigenlijk is het een Tadzjiekse stad met een hoofdzakelijk Tadzjiekse bevolking. Door haar ligging aan de Zijderoute groeide Samarkand uit tot een welvarende stad die mensen uit alle culturen en windstreken samenbracht. Een lokale gids neemt ons op sleeptouw door deze parel van een stad. Die trouwens werd opgenomen als UNESCO-werelderfgoed. Een absoluut hoogtepunt is het kleurrijke, rijk versierde Registanplein met zijn medrassa's (islamitische gebedsscholen).
Wat moet je weten als je mee naar Tadzjikistan reist?
- Net als Kirgizië en Oezbekistan is Tadzjikistan voornamelijk islamitisch (met Russisch-orthodoxe minderheid), maar wel een seculiere staat. Alcoholconsumptie is toegestaan en het is niet verplicht om een hoofddoek te dragen.
- De Tadzjiekse keuken is eenvoudig, voedzaam en mild gekruid. Er wordt veel olie en schapenvet gebruikt. Enkele typische gerechten:
- Manty: een gestoomde dumpling gevuld met pompoen of vlees.
- Plov: een rijstgerecht met ui, wortel en schaap of rund.
- Shurbo: een heldere soep met groenten en vlees.
- Qurutob: brood met yoghurt en kruiden.
- Voor deze trekking is het belangrijk dat je een goede fysieke conditie en uithoudingsvermogen hebt en geen last hebt van hoogtevrees. "Ter voorbereiding probeer ik regelmatig een fikse wandeling te maken en ga ik enkele keren per week joggen."










