Wandelen in Bosnië en Herzegovina
Zie dit als een teken om je reisgenoten nog eens een berichtje te sturen
Annick ging vorig jaar op groepsreis naar Tunesië. In de Sahara stonden ze op met de zon, wandelden ze op het ritme van de dromedarissen en eindigden ze ’s avonds aan het kampvuur onder een schitterende sterrenhemel. Het woestijnleven maakt van onbekenden in no-time hechte reisgenoten. Eenmaal terug in het gewone leven is het niet altijd vanzelfsprekend om dat contact te onderhouden. Misschien herkenbaar?
Toch ging Annick nog eens wandelen met iemand uit de groep. “Tussen neus en lippen door vroeg ik of ze geen zin had om samen een individuele wandelreis naar Bosnië en Herzegovina te boeken, en eigenlijk zei ze meteen ja.” Ze bliezen de Tunesië-WhatsApp nieuw leven in, en al snel sloot een derde reisgenoot zich aan.
Geen eindeloze zandduinen en afgelegen Berberdorpen deze keer, maar spectaculaire pieken in de Dinarische Alpen en een heftige geschiedenis die je bijblijft.
Laat deze blog een duwtje in de rug zijn om je reisgenoten nog eens te contacteren. En als jullie dan toch een reis plannen...waarom niet naar Bosnië en Herzegovina?
Waarom kiezen voor Bosnië en Herzegovina?
Rauwe natuur met bergen, watervallen, bossen, grotten en canyons en een interessante mix tussen westerse en oosterse invloeden. Niet ver van huis en nog grotendeels onaangetast door massatoerisme. Het is geen toeval dat Annick Balkan-fan is. En het liefst ontdekt ze de Balkanlanden al wandelend: de beste manier om de natuur en de mensen van dichtbij te leren kennen.
Na Albanië, Montenegro en Bulgarije was Bosnië en Herzegovina de volgende op haar lijst. “We zullen wel zien”, dacht ze, en ze vertrok zonder verwachtingen. “Dat is ook het voordeel van een individuele reis bij Anders Reizen: het is van a tot en met z georganiseerd, zodat je zonder veel voorbereiding kan vertrekken.”
“Ik wandel graag, en de weidse landschappen bleken daar de ideale plek voor. Maar het is de geschiedenis en het gewicht van de oorlog waardoor Bosnië en Herzegovina me het meest is bijgebleven van alle Balkanlanden, en me ook het diepst heeft geraakt."
- Annick
Sarajevo laat een blijvende indruk na
Oost en west smelten samen in Sarajevo. Moskeeën, katholieke en orthodoxe kerken staan er op een steenworp van elkaar. Jugendstilgebouwen doen denken aan Wenen, terwijl je je op de Ottomaanse bazaar plots in Turkije waant. Na de gitzwarte jaren ’90 heeft Sarajevo zichzelf opnieuw op de kaart gezet als veelzijdige cultuurstad, met levendige straten en lekker eten (vaak met vlees).
Een typische Bosnische lekkernij is burek: dunne laagjes deeg gevuld met vlees, kaas, spinazie of aardappels. Koffieliefhebbers moeten zeker een Bosnische koffie bestellen: traditioneel gezet met een džezva (klein koffiekannetje uit koper of zilver) en geserveerd met suikerklontjes en Turks fruit om de sterkte te verzachten.
Maar de wederopbouw heeft de sporen van de gewelddadige geschiedenis niet uitgewist. Op de grond zagen Annick en haar groep de ‘Sarajevo roses’, rode verfplekken die markeren waar iemand tijdens de Bosnische oorlog om het leven kwam. Ook veel flatgebouwen hebben nog altijd zichtbare kogelgaten. In het museum 11/07/95 Galerija houden foto’s en persoonlijke verhalen de 8372 Bosnische moslimslachtoffers van de Srebrenica-genocide in herinnering.
De indrukken van dit aangrijpend bezoek konden ze daarna laten bezinken in de natuur. Na een klim door dichte bossen bereikten ze Igman, waar in 1984 de Olympische langlaufcompetitie plaatsvond. Op verschillende plekken rond Sarajevo staan nog ruïnes van de Olympische Winterspelen.
Ruïnes van de Olympische Winterspelen
De Olympische ruïnes, zoals de bobsleepiste op de berg Trebević zijn fascinerende plekken. Door de indrukwekkende infrastructuur voel je de bedrijvigheid die in de jaren 80 in de lucht hing. Je kan je makkelijk voorstellen hoe trots mensen waren dat ze als eerste Balkanland en als eerste communistisch land de Olympische Winterspelen mochten ontvangen. Tegelijk herinneren de kogelgaten aan de oorlog die nog geen tien jaar later van de Olympische structuren artillerieposten maakte. Een pijnlijk contrast.
Er is ook een kabelbaan die het centrum van Sarajevo verbindt met de Trebević (1.628 m). Die kabelbaan werd verwoest tijdens de oorlog, maar is sinds 2018 opnieuw in gebruik. Annick nam met haar groep de kabelbaan naar boven. Ze werden beloond met een prachtig uitzicht over de stad.
De volledige bobsleebaan is versierd met graffiti in alle kleuren van de regenboog. Op die manier wordt iets verlaten toch iets levendigs dat continu blijft evolueren.
Prachtige wandelingen over bergkammen & door bossen
Bosnië en Herzegovina is een ideale bestemming voor de fitte wandelaar die geen last heeft van hoogtevrees. Dichte bossen, diepe canyons, prachtige watervallen en weidse zichten wisselen elkaar in snel tempo af. Het aantal kilometers per dag is beperkt (11 tot 16 km), maar je krijgt wel wat hoogtemeters voor de kiezen. Dat maakt dat de reis niveau heeft (middelzwaar). Voor deze reis zijn er geen wandelbeschrijvingen. Je wandelt met een gps-toestel of navigatie-app op je telefoon. Extra batterijen of een powerbank zijn dus geen overbodige luxe.
“In een van de overnachtingsplaatsen ontmoetten we toevallig een Oostenrijkse en een Zwitserse die dezelfde kant opgingen. We hebben besloten om samen te wandelen en dat was een win-winsituatie. Zij hadden geen gps-tracks en waren dus superblij dat ze ons konden volgen. En wij waren blij dat ze veel bergervaring hadden en ons konden helpen bij de rivieroversteek in de Rakitnica-canyon. Voor de rest zijn we onderweg nauwelijks mensen tegengekomen; het was zalig rustig.
- Annick
